|
Tandem aliquando, Quirites,
L. Catilinam, furentem audacia, scelus anhelantem, pestem
patriae nefarie molientem, vobis atque huic urbi ferro
flammaque minitantem, ex urbe vel eiecimus, vel emisimus vel
ipsum egredientem verbis prosecuti sumus. Abiit, excessit,
evasit, erupit. Nulla iam pernicies a monstro illo atque
prodigio moenibus ipsis intra moenia comparabitur.
|