At vero Aeneas aspectu {obmutuit} amens,
 arrectaeque horrore comae et vox faucibus {haesit}.
 {ardet}¹ abire fuga dulcesque relinquere terras,
 attonitus tanto monitu imperioque deorum.
 heu quid agat? quo nunc reginam ambire² furentem
 audeat adfatu³ ? quae prima exordia sumat?
 atque animum nunc huc celerem nunc dividit illuc
 in partesque rapit varias perque omnia versat.
 haec alternanti potior sententia visa est:⁴
 Mnesthea Sergestumque vocat fortemque Serestum,
 classem aptent taciti⁵ sociosque ad litora cogant,
 arma parent et quae rebus sit causa novandis⁶
 dissimulent; sese interea, {quando} optima Dido
 nesciat et tantos rumpi non speret amores,
 temptaturum aditus et quae mollisima fandi⁷
 tempora, quis rebus dexter modus⁸ . ocius omnes
 imperio laeti parent et iussa {facessunt}.

(VIRGILIO. ,Eneida IV)
(Doble espacio)