Sunt enim¹ omnes, qui in populum vitae necis²que potestatem³  habent, tyranni, sed se malunt⁴ reges vocari⁵. Cum⁶ autem certi propter  divitias aut genus  rem publicam tenent, est factio, sed vocantur illi  optimates. Si vero populus plurimum potest omniaque eius arbitrio  reguntur, dicitur illa libertas, est vero licentia. Sed cum alius alium  timet, et homo hominem et ordo ordinem, tum quia sibi nemo  confidit,  quasi pactio fit inter populum et potentes.

 (CICERÓN. De Re Publica, III,  XIII, 23)