Quid¹ tibi nobiscum est , ludi² scelerate magister,
invisum pueris virginibusque caput?   
Nondum cristati rupere silentia galli;
murmure iam saevo verberibusque tonas.
Tam grave percussis incudibus aera resultant,
causidicum medio cum faber aptat equo;
mitios in magno clamor furit amphitheatro,
vincenti parmae cum sua turba favet.
Vicini somnum - non tota nocte - rogamus;
nam vigilare leve est, pervigilare grave est.
Discipulos dimitte tuos. Vis, garrule, quantum       
accipis ut clames, accipere ut taceas?.

(MARCIAL.IX, 68)