|
Sunt fora, sunt
leges, sunt, quos tuearis1, amici:
Vade per
urbanae splendida castra togae.
Vel tu sanguinei iuvenalia
munera Martis
Suspice:
deliciae iam tibi terga dabunt.
Ecce, fugax Parthus, magni nova
causa triumphi,
Iam videt
in campis Caesaris arma suis:
Vince Cupidineas pariter
Parthasque sagittas,
Et refer
ad patrios bina tropaea deos.
Ut semel Aetola Venus est a
cuspide laesa,
Mandat
amatori bella gerenda suo2.
Quaeritur,
Aegisthus3 quare sit factus adulter?
In
promptu causa est: desidiosus erat.
Pugnabant alii tardis apud
Ilion armis:
Transtulerat vires Graecia tota suas.
Sive operam bellis vellet
dare, nulla gerebat:
Sive
foro, vacuum litibus Argos erat.
Quod potuit, ne nil illic
ageretur, amavit.
Sic venit
ille puer, sic puer ille manet.
Rura quoque oblectant animos
studiumque colendi:
Quaelibet
huic curae cedere cura potest.
Colla iube domitos oneri
supponere tauros,
Sauciet
ut duram vomer aduncus humum:
Obrue versata Cerialia semina
terra,
Quae tibi cum multo faenore reddat ager.
Aspice curvatos pomorum
pondere ramos,
Ut sua,
quod peperit, vix ferat arbor onus;
Aspice labentes iucundo
murmure rivos;
Aspice
tondentes fertile gramen oves.
Ecce, petunt rupes praeruptaque
saxa capellae:
Iam
referent haedis ubera plena suis;
Pastor inaequali modulatur
harundine carmen,
Nec
desunt comites, sedula turba, canes;
Parte sonant alia silvae
mugitibus altae,
Et
queritur vitulum mater abesse suum.
Quid, cum suppositos fugiunt
examina fumos,
Ut
relevent dempti vimina curva favi?
Poma dat autumnus: formosa
est messibus aestas:
Ver
praebet flores: igne levatur hiems.
Temporibus certis maturam
rusticus uvam
Deligit,
et nudo sub pede musta fluunt;
Temporibus certis desectas
alligat herbas,
Et tonsam
raro pectine verrit humum.
Ipse potes riguis plantam deponere in
hortis,
Ipse potes rivos ducere lenis aquae.
(OVIDIO. Remedios contra el amor,
152 - 194)
(Doble
espacio)
|
