Sed, quae non prosunt singula, multa iuvant.
Parva necat morsu spatiosum vipera taurum:
          A cane non magno saepe tenetur aper.
Tu tantum numero pugna, praeceptaque in unum
          Contrahe: de multis grandis acervus erit.
Sed quoniam totidem mores totidemque figurae,
          Non sunt iudiciis omnia danda meis.
Quo tua non possunt offendi pectora facto,
          Forsitan hoc alio iudice crimen erit.
Ille quod obscenas in aperto corpore partes
          Viderat, in cursu qui fuit, haesit amor:
Ille quod a Veneris rebus surgente puella
          Vidit in inmundo signa pudenda toro.
Luditis, o siquos potuerunt ista movere:
          Adflarant tepidae pectora vestra faces.
Adtrahat ille puer contentos fortius arcus:
          Saucia maiorem turba petetis opem.
Quid, qui clam latuit reddente obscena puella,
          Et vidit, quae mos ipse videre vetat?
Di melius, quam nos moneamus talia quemquam!
          Ut prosint, non sunt expedienda tamen. 
Hortor et, ut pariter binas habeatis amicas
          (Fortior est, plures siquis habere potest):
Secta bipertito cum mens discurrit utroque,
          Alterius vires subtrahit alter amor.
Grandia per multos tenuantur flumina rivos,
          Saevaque diducto stipite flamma perit.
Non satis una tenet ceratas ancora puppes,
          Nec satis est liquidis unicus hamus aquis:
Qui sibi iam pridem solacia bina paravit,
          Iam pridem summa victor in arce fuit.
At tibi, qui fueris dominae male creditus uni,
          Nunc saltem novus est inveniendus amor.
Pasiphaës Minos in Procride perdidit ignes¹:
          Cessit ab Idaea coniuge victa prior.
Amphilochi frater ne Phegida semper amaret,
          Calliroë fecit parte recepta tori².
Et Parin Oenone summos tenuisset ad annos,
          Si non Oebalia paelice laesa foret³.
Coniugis Odrysio placuisset forma tyranno:
          Sed melior clausae forma sororis erat⁴.
Quid moror exemplis, quorum me turba fatigat?
          Successore novo vincitur omnis amor.
Fortius e multis mater desiderat unum,
          Quam quem flens clamat 'tu mihi solus eras.'
Ac ne forte putes nova me tibi condere iura
          (Atque utinam inventi gloria nostra foret!),
Vidit ut Atrides (quid enim non ille videret,
          Cuius in arbitrio Graecia tota fuit?)
Marte suo captam Chryseïda, victor amabat⁵:
          At senior stulte flebat ubique pater.
Quid lacrimas, odiose senex? bene convenit illis:
          Officio natam laedis, inepte, tuo. 
Quam postquam reddi Calchas, ope tutus Achillis,
          Iusserat, et patria est illa recepta domo,
'Est' ait Atrides 'illius proxima forma,
          Et, si prima sinat syllaba, nomen idem:
Hanc mihi, si sapiat, per se concedat Achilles⁶:
          Si minus, imperium sentiat ille meum.
Quod siquis vestrum factum hoc incusat, Achivi,
          Est aliquid valida sceptra tenere manu.
Nam si rex ego sum, nec mecum dormiat ulla,
          In mea Thersites regna⁷, licebit, eat.'
Dixit, et hanc habuit solacia magna prioris,
          Et posita est cura cura repulsa nova⁸.
Ergo adsume novas auctore Agamemnone flammas,
          Ut tuus in bivio distineatur amor.
Quaeris, ubi invenias? artes tu perlege nostras:
          Plena puellarum iam tibi navis erit.
Quod siquid praecepta valent mea, siquid Apollo
          Utile mortales perdocet ore meo,
Quamvis infelix media torreberis Aetna,
          Frigidior glacie fac videare tuae:
Et sanum simula, ne, siquid forte dolebis,
          Sentiat; et ride, cum tibi flendus eris.
Non ego te iubeo medias abrumpere curas:
          Non sunt imperii tam fera iussa mei.
Quod non es, simula, positosque imitare furores:
          Sic facies vere, quod meditatus eris.
Saepe ego, ne biberem, volui dormire videri:
          Dum videor, somno lumina victa dedi:
Deceptum risi, qui se simularat amare,
          In laqueos auceps decideratque suos. 
Intrat amor mentes usu, dediscitur usu: 

(OVIDIO.  Remedios contra el amor, 420 - 503 )
(Doble espacio)