Ille mi par esse deo videtur¹,
ille, si fas² est, superare divos,
qui sedens adversus identidem te
spectat et audit
dulce ridentem, misero quod omnes
eripit sensus mihi: nam simul te,
Lesbia, aspexi, nihil est super mi
vocis in ore;
lingua sed torpet, tenuis sub artus
flamma demanat, sonitu suopte
tintinant aures geminae, teguntur
lumina nocte.
otium, Catulle, tibi molestumst³:
otio exsultas nimiumque gestis:
otium et reges prius et beatas
perdidit urbes.
(CATULO. Liber,51)
(Doble espacio)