Nec requies, quin aut pomis exuberet annus
aut fetu
pecorum aut Cerealis mergite culmi,
prouentuque oneret sulcos
atque horrea uincat.
uenit hiems: teritur Sicyonia baca
trapetis,
glande sues laeti redeunt, dant arbuta siluae;
et
uarios ponit fetus autumnus, et alte
mitis in apricis coquitur
uindemia saxis.
interea dulces pendent circum oscula nati,
casta pudicitiam seruat domus, ubera uaccae
lactea
demittunt, pinguesque in gramine laeto1
inter se aduersis luctantur
cornibus haedi.
ipse dies agitat festos fususque per herbam,
ignis ubi in medio et socii cratera coronant,
te libans,
Lenaee2, uocat pecorisque magistris
uelocis iaculi certamina ponit in ulmo,
corporaque agresti
nudant praedura palaestra.
(VIRGILIO.
Geórgicas, 2, 516 – 531 )
