His actis et rebus meis in illo cubiculo conditis¹ pergens ipse ad balneas, ut prius aliquid nobis cibatui prospicerem, forum cupidinis peto, inque eo piscatum opiparem expositum uideo et percontato pretio², quod centum nummis indicaret, aspernatus uiginti denariis praestinaui. Inde me commodum egredientem continatur Pythias condiscipulus apud Athenas Atticas meus, qui me post aliquantum multum temporis amanter agnitum inuadit amplexusque ac comiter deosculatus: 'Mi Luci³,' ait 'sat pol diu est quod interuisimus te, at hercules exinde cum a Clytio magistro digressi sumus. Quae autem tibi causa peregrinationis huius?' 'Crastino die scies,' inquam 'Sed  quid istud? Voti gaudeo. Nam et lixas et uirgas et habitum prorsus magistratui congruentem in te uideo.' 'Annonam curamus' ait 'et aedilem gerimus et siquid obsonare cupis utique commodabimus.' Abnuebam, quippe qui iam cenae affatim piscatum prospexeramus. Sed enim Pythias uisa sportula succussisque in aspectum planiorem piscibus: 'At has quisquilias quanti parasti?' 'Vix' inquam 'piscatori extorsimus accipere uiginti denarium.'

Quo audito statim adrepta dextera postliminio me in forum cupidinis reducens: 'Et a quo' inquit 'istorum nugamenta haec comparasti?' Demonstro seniculum: in angulo sedebat. Quem confestim pro aedilitatis imperio uoce asperrima increpans: 'Iam iam' inquit 'nec amicis quidem nostris uel omnino ullis hospitibus parcitis, quod tam magnis pretiis pisces friuolos indicatis et florem Thessalicae regionis ad instar solitudinis et scopuli edulium caritate deducitis? Sed non impune. Iam enim faxo scias quem ad modum sub meo magisterio mali debeant coerceri', et profusa in medium sportula iubet officialem suum insuper pisces inscendere ac pedibus suis totos obterere. Qua contentus morum seueritudine meus Pythias ac mihi ut abirem suadens: 'Sufficit mihi, o Luci,' inquit 'seniculi tanta haec contumelia.'

His actis consternatus ac prorsus obstupidus ad balneas me refero prudentis condiscipuli ualido consilio et nummis simul priuatus et cena, lautusque ad hospitium Milonis ac dehinc cubiculum me reporto.

(APULEYO. El Asno de Oro,1, 24-25)