Καὶ ὁ Κρίτων ἀκούσας ἔνευσε¹ τῷ παιδὶ πλησίον ἑστῶτι²· καὶ ὁ παῖς ἐξελθὼν³ καὶ συχνὸν χρόνον διατρίψας ἧκεν ἄγων τὸν μέλλοντα⁴ δώσειν τὸ φάρμακον, ἐν κύλικι φέροντα τετριμμένον· ἰδὼν⁵ δὲ ὁ Σωκράτης τὸν ἄνθρωπον, "Εἶεν⁶", ἔφη, "ὦ βέλτιστε, σὺ γὰρ τούτων ἐπιστήμων, τί χρὴ ποιεῖν;"