Δράκων¹, ὃς πολίτης ἦν ποτὲ ἐν ᾿Αθήναις, οὕτως² σοφὸς καί δίκαιος ἦν ὥστε οἱ Αθηναῖοι ἤθελον³ αὐτὸν νόμους νέους γράφειν⁴, ἀλλὰ χαλεποὶ ἦσαν οἱ νόμοι οὓς ἔγραφεν, ἦν γὰρ ἐν ἐκείνοις τοῖς νόμοις μία ζημία⁵· θάνατος. οἱ οὖν ᾿Αθηναῖοι ἔλεγον ὅτι οἱ Δράκοντος νόμοι οὐκ ἀνθρώπου ἦσαν ἀλλὰ δράκοντος⁶. (Ἀριστοτέλης⁷)
(Doble espacio)