Ἦ καὶ ἐμὲ οὖν,
ἔφη ἡ γυνή, δεήσει ταῦτα ποιεῖν;
Δεήσει μέντοι
σε, ἔφην ἐγώ, ἔνδον τε μένειν καὶ οἷς μὲν ἂν ἔξω
τὸ ἔργον ᾖ τῶν οἰκετῶν, τούτους συνεκπέμπειν,
οἷς δ᾿ ἂν ἔνδον
ἔργον ἐργαστέον, τούτων σοι ἐπιστατητέον,
τά τε
εἰσφερόμενα ἀποδεκτέον καὶ ἃ μὲν ἂν αὐτῶν δέῃ
δαπανᾶν σοὶ διανεμητέον, ἃ δ᾿ ἂν περιττεύειν δέῃ,
προνοητέον καὶ
φυλακτέον ὅπως μὴ ἡ εἰς τὸν ἐνιαυτὸν κειμένη
δαπάνη εἰς τὸν μῆνα δαπανᾶται·
καὶ ὅταν ἔρια
εἰσενεχθῇ σοι, ἐπιμελητέον ὅπως οἷς δεῖ ἱμάτια
γίγνηται·
καὶ ὅ γε ξηρὸς
σῖτος ὅπως καλῶς ἐδώδιμος γίγνηται ἐπιμελητέον·
ἓν μέντοι τῶν
σοὶ προσηκόντων, ἔφην ἐγώ, ἐπιμελημάτων ἴσως
ἀχαριστότερον δόξει εἶναι,
ὅτι, ὃς ἂν κάμνῃ
τῶν οἰκετῶν, τούτου σοι ἐπιμελητέον πάντως ὅπως
θεραπεύηται·
(Adaptación
de
Jenofonte)